Twijfel wordt vaak gezien als iets lastigs

Twijfel wordt vaak gezien als iets lastigs. Alsof je pas iets mag zeggen als je het zeker weet.

In de praktijk zien we het tegenovergestelde. Twijfel is vaak het eerste signaal dat iemand serieus neemt wat er gebeurt.

Niet zelden begint een gesprek met zinnen als:

- Ik weet niet of dit wel iets is…

- Misschien ligt het aan mij…

- Ik wil hier geen probleem van maken, maar…

Wat daarbij helpt om te benoemen, is dat wrijving niet meteen een conflict is.

Wrijving is vaak een teken dat mensen betrokken zijn, dat ze ergens om geven.

Het laat zien dat er iets op het spel staat: waarden, verwachtingen, of de manier waarop we samenwerken.

Dat iets schuurt, betekent niet dat het escaleert, maar dat er iets zichtbaar wordt wat eerder onder de oppervlakte bleef.

Juist daar ligt de kans om elkaar beter te begrijpen en de samenwerking te verdiepen.

Voor leidinggevenden en HR zit daar een belangrijke sleutel.

Niet door het direct op te lossen, maar door ruimte te laten voor onderzoek:

- Wat maakt dat dit schuurt?

- Wat raakt je hierin?

- Wat heb je nu nodig om verder te kunnen?

Een veilige organisatie is niet de plek waar iedereen meteen zeker is,

maar waar twijfel en wrijving besproken mogen worden zonder dat er direct conclusies volgen.

Sociale veiligheid begint bij het erkennen van die tussenruimte. Nog voordat iets een melding of een conflict wordt.